İnfazcı Trevanian E YAYINLARI

Koridorun köşesini dönünce uzun siyah saçlı, gözleri balerin gibi boyanmış mini etekli bir öğrenciyle karşılaştı. Kız nefes nefese ona dersinden ne kadar hoşlandığını ve Sanat'a eskisinden daha yakın olduğunu anlattı.

"Ne kadar hoş."

"Sorunum şu ki Dr. Hemlock, B averaj tutturamazsam bursumu elimden alacaklar."

Hemlock cebinde büro anahtarlarını aradı.

"Ve korkarım final sınavında fazla iyi olamayacağım. Demek istiyorum ki, sanat için her zaman büyük duygular besledim, fakat duygularınızı her zaman kağıda dökemiyorsunuz."

Kız ona baktı, cesaretini topladı ve gözlerini anlamlı kılmak için uğraştı.

"Yani, daha iyi bir not almak için yapabileceğim bir şey varsa —yani herşeyi yapabilirim. Gerçekten."

Hemlock ciddi bir tavırla konuştu.

"Bu önerinin bütün sonuçlarını gözden geçirdin mi?"

Kız başını sallayarak yutkundu, gözleri beklentiyle parlıyordu.Hemlock gizli bir şey söylermiş gibi hafif bir ses tonuyla konustu.

"Bu gece bir planın var mı?"

Kız boğazını temizleyip olmadığını söyledi.

Hemlock başını salladı.

"Yalnız mı yaşıyorsun?"

"Oda arkadaşım bir haftalığına yok."

"İyi. O halde sana kitaplara gömülüp iyice çalışmanı öneririm. Notunu garantiye almanın en emin yolu budur."

"Fakat..."

"Evet?"

Kızın neşesi sönüverdi.

 "Tesekkür ederim."

"Benim için bir zevkti."

"Aslında daha önce kimseye mektup yazdığını da görmemiştim."

"Yani?"

"Bu seni etkilemiş olmalı."

"Ben onu etkiledim sanırım."

"Araştırma hedefinin kimliğini saptayamadı. Burada olduğunu biliyoruz. Seninle birlikte dağa tırmanacak. Fakat hangisi olduğunu tam olarak bilmiyoruz."

"Miles Mellough biliyordu."

"Sana söyledi mi?"

"Önerdi. Bedel çok yüksekti."

"Ne istiyordu?"

"Yaşamak."

"Dudakların da bir belleği olduğunu bilmiyordum."